Pang! Litt av ei vekkerklokke dei har her oppe i Meråker skauen! Det viste seg at eg hadde satt opp teltet rett ved sida av ei skytebane…
Faktisk gjekk eg ned att til Meråker, uten sekk soklart, for å sende høyretelefon etuiet som og fungera som ladar, heimatt i posten. Blir for dumt å dragse det med seg vidare! Fekk og tak i batteri til lykta, for den løysinga med mobil fungerte dårlig.
Eg kasta også den store rømmeboksen, for den var allereie begynt å lukte fælt frå middagen igår, sjølv om eg vaska den iherdig etterpå med såpe og ganske hett vatn. Trur nok å ha fisk i den for niste seinare, ville laga eit uhyre av bakteria oppi der, som hadde knust bakteriefloraen i magen min, enklare enn Bonaparte vann bl a slaget ved Austerlitz i 1805.
Litt synd, for den boksen var eit minne frå Røros på skituren i vinter, men det får vere greitt! Kan ikkje gråte over spilt mjelk! Eller rømme.
Herlig å endeleg starte å traske. Litt monotont å gå på grusveg, men det har nok haue godt av. I alle fall minutta før stillheten rauk, for eg tok å ringde eit par telefona. Fortsatt dekning. Tar nok eit par daga før haue får vent seg til meir ro. Uten å skulle friste det til å bryte roen med ein gong den oppstår.
Etter trasking på traktorveg, forbi to store fine vatn og mange flotte hytte, eller hus, som eg egentlig vil kalle dei, kom e fram til DNT-hytta Ferslia.
Der las eg ei tjukk bok om meråker brug, eit par side rettare sagt, som lærte meg at dei dreiv med skoghogst her hundre år tilbake i tid og sikkert fram til idag. Det kunne eg forsåvidt skjønt, for det e jo kun skog her. 5000kr i året hadde dei. Det seie meg egentlig ingenting. Fekk nyte eit varmt pemmican måltid også.
Holdt meg unna matlageret til hytta, for eg vil heller ete sekken lettare. Og pemmican e enestående godt. Har nesten savna det.
Fann ei tysk regnjakke her! Ser ut til at eg kan bruke ho som regntrekk til sekken! Danke schøn!
Nei, kroppen hadde nok hatt godt av å bli på hytta til i mårå, men eg ville gå vidare. åt litt vel mykje pemmican, so litt for mykje energi til å sitte i ro, og teltet eg bære på er til for å brukast! Og skal eg vere heilt ærleg, so forsvinne sjarmen med hyttekos på sommaren. Ikkje e det vits å fyre i omnen, det e jo altfor hett frå før! Og stearinlys har ingen virkning anna enn dårleg inneluft, og å tine snø på omnen e i allefall unødvendig no som eg kan helle vatn rett frå elva! Nei, eg kan like godt traske vidare.
Glad for det, for det var fint veir og natur å gå i. Lett terreng. Og jammen blei det molte og blåbær til kvelds. Og kveldsen varte i tre tima, for eg åt stort sett kontuerlig mens eg gjekk.
Alltid like spennande på slutten av dagen, det å finne teltplass. Mykje vind og mange myrer gjorde det litt vanskelig. Men fann meg ein ok spot som ikkje var altfor våt. Vind var det overalt. Eg måtte faktisk ete store dela av plassen tom for multer, før eg kunne sette opp teltet. Luksusproblem.
teltet var oppe på null komma niks, og kroppen kjennes veldig bra. Søren, det her blir jo for lett! Sommar friluftsliv kan ta seg ein bolle. Meir spennande på vinteren!
God natt!